Loading...

ΑΓΧΙΒΑΣΙΗΝ

ΤΑ ΠΑΡΑΔΟΞΑ
ΚΑΚΟ ΛΟΓΙΣΜΙΚΟ
Ἀγχιβασίην

Τὰ Παράδοξα

Ὅλα τὰ παράδοξα ὀφείλονται εἴτε σὲ λανθασμένες ἤ σὲ ἀνεπαρκεῖς ἤ σὲ στρατευμένες λογισμικὲς διαδικασίες.

Ἡ ἱστορία, ἡ δομὴ καὶ τὰ εἴδη τῶν παραδόξων.

Ἂς ἀρχίσουμε ἀπ' τὸ τελευταῖο.

Α. Τὰ εἴδη τῶν παραδόξων ἀναλόγως τοῦ τρόπου ἀντίληψης:

  1. Αἰσθήσεων, οἱ αὐταπάτες τῶν ταχυδακτυλουργῶν
  2. Σκέψεως, οἱ λανθασμένοι συλλογισμοί
  3. Λόγου, οἱ ἐριστικοὶ λόγοι

Β. Τὰ εἴδη τῶν παραδόξων ἀναλόγως τοῦ πεδίου ἐφαρμογῆς

  1. Τὰ παράδοξα τῶν αἰσθήσεων, τὰ ὁποῖα λέγονται ἀπάτες τῶν αἰσθήσεων καὶ εἶναι οἱ ὀπτικές ἀπάτες, ἀπάτες τῆς ἀκοῆς καὶ οὕτω καθ᾿ ἑξῆς. Γιὰ αὐτὰ ἔχω γράψει ἀρκετὰ ἐδῶ.
  2. Τὰ παράδοξα τοῦ ἐριστικοῦ λόγου, ὅπως ρητορικὰ, νομικά, σοφιστεῖες καὶ τὰ τοιαῦτα, ὅσα δηλαδὴ ἐμπλέκονται στοὺς μηχανισμοὺς τῶν νομικῶν ἑρμηνειῶν σὲ σχέση μὲ τὴν ὑπάρχουσα πραγματικότητα, ἐκεῖ παίζουν μὲ τὸν χρόνο καὶ μὲ τὶς διαφορετικὲς ἑρμηνεῖες τῶν νόμων καὶ ὅλες τὶς ἄλλες ἰδιαιτερότητες τῆς νομικῆς ἀντιφατικότητας.
  3. Τὰ παράδοξα τῆς πραγματικότητας εἶναι οἷ δεισιδαιμονίες, οἱ αὐθεντίες, τὰ δόγματα, οἱ προφητεῖες, οἱ προβλέψεις τοῦ μέλλοντος (καφεμαντεῖες, ἀστρολογικὲς προβλέψεις, χειρομαντεῖες κ. λπ.) γιὰ τὰ ὁποῖα πλέον δὲν γίνεται σοβαρός λόγος. Καί, γενικῶς, τὰ παράδοξα τοῦ λόγου (ὁμιλίας) ποὺ εἶναι τὰ καθ᾿ αὐτὰ σοφίσματα.
  4. Τὰ λογικά, μαθηματικά, ἐπιστημονικὰ παράδοξα, τὰ λεγόμενα παράδοξα τῆς σκέψης ποὺ ἀνάγονται, σχεδὸν ὅλα, σὲ προβλήματα «τοῦ ὁρισμοῦ» καὶ «τοῦ ἀπείρου». Τὰ δὲ τῶν μαθηματικῶν ὅλα σχεδὸν ἀνάγονται στὸ Θεώρημα τοῦ Kurt Gödel, ἔχουν πίσω τους τὸ Ἄπειρον, τὸ Μηδέν, καὶ τὴν Συνέχεια!
  5. Τὰ δογματικὰ παράδοξα ποῦ εἶναι ἀπ' τὴν φύση τους παραλογισμοί. Καθὼς ἐπίσης ὅλα τὰ κοινωνικὰ παράδοξα, ὅπως ἰδεολογίες, τζόγος, τοκισμὸς, δουλεία, ἀναγκαιότητες, ἄρχοντες, ἰδιοκτησίες, τὸ δίκιο τοῦ ἰσχυροτέρου κ. λπ., τὰ ὁποῖα εἶναι τῆς ἴδιας τάξης, μεγέθους καὶ δομῆς μὲ τὰ δογματικὰ τοιαῦτα.
  6. Τὰ παράδοξα τῆς Φυσικῆς. Μία ἐφαρμογή τῶν θεωριῶν σὲ διανοητικὰ πειράματα, π.χ. ἕνας κακὸς τρόπος ἐφαρμογῆς τῆς θεωρίας τῆς σχετικότητας ὅπου ὁ ταξιδιώτης στὸ παρελθὸν σκοτώνει τὴν πεθερά του! Ἐδῶ εἶναι προφανές ὅτι τὸ πείραμα εἶναι ἕνα διανοητικὸ λάθος στὸν σχεδιασμὸ καὶ τὴν διατύπωσή του.

Ἡ Ἱστορία τῶν παραδόξων
ξεκινᾷ ἀπ' τὸν Ζήνωνα μὲ τὸ γνωστὸ παράδοξο τοῦ βέλους, καὶ τὶς πολλὲς παραλλαγές του, ὅπως αὐτὴ τοῦ Ἀχιλλέα καὶ τῆς χελώνας, τὸ ὁποῖο ἔχει νὰ κάνει μὲ τὴν δομὴ καὶ τὴν ἀντίληψη τοῦ χώρου καὶ τοῦ χρόνου ἀπὸ τὴν ἀνθρώπινη νόηση, ἐρώτημα ποὺ μέχρι σήμερα παραμένει ἀναπάντητο!

Στὴν συνέχεια, οἱ ρήτορες καὶ οἱ σοφιστὲς ἀνέπτυξαν σὲ πολὺ ὑψηλὸ ἐπίπεδο τὸν «ἐριστικὸν λόγον» καὶ «τὰ λογικὰ παράδοξα», τὰ ὁποῖα συγχώνευσαν μὲ τὶς σοφιστεῖες, ὅπως τὴν ἀρνητικὴ αὐταναφορά καὶ τὶς ὀμωνυμίες, βασικὰ ἐργαλεῖα στὴν φαρέτρα τῶν σοφιστῶν,

  • ἡ ὕπαρξη τοῦ μηδενός (ἀντίφαση)
  • ὁ ψεύτης Κρητικός (ἀσαφὴς ὁρισμός)
  • ἡ ‎πληρωμὴ στὴν πρώτη δικαστικὴ νίκη (παράδοξο Κόρακος)
  • ἐγὼ δὲν ὁμιλῶ (ἀρνητικὴ αὐταναφορά)

καὶ ἄλλα πολλὰ παρόμοια συνθέτουν τὸ σκηνικὸ τῶν παραδόξων στὴν Ἑλλάδα τὴν ἐποχὴ τοῦ «ὀρθοῦ λόγου».

Καὶ οἱ σημερινὲς προσθῆκες (ἐνδεικτικῶς):

Τὰ μαθηματικά καὶ τὰ λογικά παράδοξα ἐμφανίζονται ὡς τέτοια ἐπειδὴ παραβιάζονται βασικοὶ κανόνες τῆς λογικῆς. Παραδείγματος χάριν, στὴν θεωρία συνόλων, τὸ «σύνολο» εἶναι ἁπλῶς ἕνα ὄνομα καὶ τὰ στοιχεῖα τοῦ συνόλου εἶναι τέτοια (κατηγοροῦνται ἀπὸ αὐτό) μὲ τὸν μηχανισμὸ κατηγορήσεως «καθ᾿ ὑποκειμένου», ἐνῶ οἱ ἰδιότητες τῶν στοιχείων τους τὰ κατηγοροῦν μὲ τὸν ἄλλο μηχανισμὸ κατηγορήσεως, τὸν «ἐν ὑποκειμένῳ».
Ὅταν μπερδεύουμε στοὺς συλλογισμοὺς μας αὐτοὺς τοὺς δύο μηχανισμοὺς κατηγόρησης, τότε ὁδηγούμαστε σὲ παράδοξο.

Ἐπίσης, στὰ μαθηματικά, τὰ παράδοξα ἐμφανίζονται ὅταν δώσουμε ὑπόσταση σὲ μὴ ὀντότητες, ὅπως εἶναι τὸ μηδὲν καὶ τὸ ἄπειρον. Καὶ ἐδῶ ἡ εὐθύνη εἶναι ἐξ ὁλοκλήρου στὸν τρόπο σχεδίασης τῆς σκέψεως καὶ τοῦ συλλογισμοῦ.

Ὅλα τὰ παράδοξα εἶναι παράδοξα τῆς σκέψης! Δηλαδὴ λανθασμένες, ἀνεπαρκεῖς ἢ στρατευμένες λογισμικὲς διαδικασίες.
Καὶ εἴτε ἐπιβάλλονται κοινωνικὰ εἴτε ἐπιβάλλονται στὴν σκέψη τῶν ἀνθρώπων μέσῳ μιᾶς ἰδεολογίας ἤ εἶναι παράδοξα τῆς παραβίασης τῶν κανόνων τῆς λογικῆς, στὴν ὁποία συνειδητὰ ἢ ἀσυνείδητα, μὲ δόλο ἢ χωρίς, ἐμπίπτουν ὅλα τὰ παράδοξα!

Ὅλα τὰ παράδοξα ὀφείλονται σὲ ἀνεπαρκὲς λογισμικό!

Ὅλες οἱ ἐξουσίες συντηροῦν καὶ ἐνθαρρύνουν τὴν φιλολογία γύρῳ ἀπὸ τὰ παράδοξα, γιὰ προφανεῖς λόγους!

Ὅ,τι δὲν σὲ τρελλαίνει, σὲ κάνει πιὸ σοφό!


Ἀγχιβασίην