Πώς περάσαμε στην εκδρομή
Είναι απόλυτα φυσικό, η περιπλάνηση μας στη
Βόρεια Ελλάδα, εκτός από πολλές γνώσεις και
χιλιάδες εικόνες από το
μεγάλο έργο της Εγνατίας Οδού και το όμορφο και
κυρίως «ζεστό» ελληνικό χειμωνιάτικο τοπίο, να
μας φορτώσει με πολλά κιλά κούραση (…βγήκε πολύ
δραματικό αλλά μας αρέσει να κλαιγόμαστε…).
Ευτυχώς, τίποτα δεν πέρασε απαρατήρητο από τους
διοργανωτές της επισκέψεως μας και όπως λέει ο
σοφός λαός (…της καλοπέρασης) τη βολέψαμε…!
Αναμφίβολα, η φιλοξενία που απολαύσαμε από την
πρώτη κιόλας στιγμή από τους καθηγητές μας και τα
στελέχη της εταιρείας υπήρξε κάτι παραπάνω από
άψογη.
Με την άφιξη μας στην Κοζάνη και αφού
καταφύγαμε στα δωμάτια για λίγα λεπτά ξεκούρασης
από το, η αλήθεια είναι, κουραστικό ταξίδι
σπεύσαμε σε μια ωραία ταβερνούλα οπού γίναμε
αποδέκτες επιθέσεως από διάφορα πιάτα φαγητού
και ποτάμια κρασιού.
Η πρώτη μέρα τελείωσε με μια χαλαρή βραδινή
βόλτα στην νυχτερινή Κοζάνη, και καθώς η κούραση
θέλει ξεκούραση η ευτυχής στιγμή του ύπνου
πλησίαζε. Αυτό ,όμως , που όλοι περίμεναν ήταν η
δεύτερη ημέρα και σας διαβεβαιώνουμε , πως κανείς
δεν έμεινε παραπονεμένος. Μετά από ένα πλούσιο
πρωινό γεύμα και λίγη χαλάρωση ακολούθησε μια
επιστημονική παρουσίαση του έργου και επίσκεψη
στα εργοτάξια.(…αυτό δεν μας είχε ξανατύχει…).
Και φυσικά, μετά το τέλος της περιήγησης μας η
κούραση ξεπρόβαλε απειλητικά στα μάτια μας και
τίποτε άλλο δεν θα μπορούσε να μας συνεφέρει από
ένα δυνατό γεύμα στο εστιατόριο του εργοταξίου.
Το ταξίδι, παρ' όλ' αυτά, είχε ένα πρόγραμμα και
έπρεπε να ακολουθηθεί. Έτσι, αφού χαλαρώσαμε
λιγάκι, ξεκινήσαμε για την Βέροια όπου και θα
διανυκτερεύαμε. Το ξενοδοχείο εξαιρετικό, ζεστό
και φιλόξενο υπέμεινε κάθε μας παρεκτροπή και
μας αποζημίωσε με την καταπληκτική θέα της
χειμωνιάτικης βροχερής πρωτεύουσας της Ημαθίας.
Το καφεδάκι σε κάποιο κοντινό μαγαζάκι, η
χαλάρωση στα δωμάτια, λίγο χαρτάκι ήταν
παραπλανητικά για την έκρηξη κεφιού που θα
ακολουθούσε τη βραδιά με πολλή μουσική, χορό και
κρασί στο μαγαζί ,που είχαν κανονίσει οι
προνοητικοί καθηγητές μας(… δώσαμε ρέστα…). Όλοι
διασκέδασαν και όταν κάποια στιγμή επιστρέψαμε
στο ξενοδοχείο, άλλοι ησύχασαν στα δωμάτιά τους
και άλλοι συνέχισαν την βραδιά με επισκέψεις σε
γνωστά στέκια της περιοχής.
Το ταξίδι του γυρισμού πλησίαζε ώρα με την ώρα
και μια γεύση γλύκας και πίκρας μας κυρίευε,
ενδεικτική πως αυτό το τριήμερο θα μας έμενε
αλησμόνητο. Η Κυριακή είχε ξημερώσει,
φθινοπωρινή και μελαγχολική, και πριν το γυρισμό
θα ήταν λάθος ασυγχώρητο να μην επισκεφθούμε
τους Βασιλικούς Τάφους της Βεργίνας, να
αποτίσουμε φόρο τιμής στους Μακεδόνες Βασιλείς
και να θαυμάσουμε τα ανεκτίμητους θησαυρούς του
πολιτισμού των προγόνων μας. Η κάθοδος προς την
Αθήνα είχε ξεκινήσει. Είναι στιγμές, που νιώθεις
τυχερός να βρίσκεσαι και συ εκεί οπού ο άνθρωπος
δημιουργεί, παράγει και απολαμβάνει μια όμορφη
ζωή. Είσαι τυχερός, που συμμετέχεις σε τέτοιες
εκδηλώσεις που οι εικόνες χαράσσονται για πάντα
μέσα σου και , αδιαμφισβήτητα έχεις την ανάγκη να
μοιραστείς τα συναισθήματα σου και με άλλους και
να ζητήσεις με ευγνωμοσύνη ένα μεγάλο
"ευχαριστώ" από τους ανθρώπους αυτούς που
προσπάθησαν τόσο πολύ για να ζήσεις ένα αξέχαστο
τριήμερο στην μεγάλη οδό, την ΕΓΝΑΤΊΑ!
Ευχαριστούμε πολύ
ΓιάννηςΤσατσάς
(με τη βοήθεια (το διαβάσανε) των Παναγιώτη
Μέτση, Μαρίας Νιάκα, Αντώνη Πάνα και
άλλων - όλων φοιτητών του 5ου εξαμήνου)
