Η φωτογράφηση κτιρίων και αυτοκινήτων στο κέντρο του Βουκουρεστίου και μάλιστα σε καίρια σημεία αναφοράς σε σχέση με την επανάσταση της 21 Νοεμβρίου του 1989, είναι το βασικό αντικείμενο της έκθεσης «Η μελαγχολία ενός φθινοπωρινού απογεύματος». Τίτλος δανεισμένος από την μεταφυσική ματιά του De Chirico για το αστικό τοπίο.

Τα σημαδεμένα από την παρουσία του Nicolae Ceausescu δημόσια κτίρια-φαντάσματα αποτελούν ξένο σώμα στην πόλη και πολλές φορές η επανάχρηση τους γίνεται με επιφανειακό και αφελή τρόπο. Άλλοτε η εγκατάλειψη τους αποτελεί πείραμα αντοχής των οικοδομικών υλικών στο χρόνο, ενώ οι κάτοικοι περιμένουν λυτρωτικά την κατάρρευση τους.

Η σχέση  τους με τα αυτοκίνητα Ρουμανικής προέλευσης DACIA με τις γραμμές του σοσιαλιστικού σχεδιασμού, συντελούν στην αχρονικότητα της εικόνας. Η Αφηγηματικότητα του κτιρίου αυτονομείται από το στυλιστικό του περίβλημα και αποκτά διάλογο με την ιστορία του τόπου, ενοχοποιώντας η μη τον Νεοκλασικισμό και τη σοσιαλιστική αρχιτεκτονική.

Στην ιστορία της αρχιτεκτονικής η επανάχρηση  ή ακόμα και η αλλαγή χρήσης ενός κτιρίου δεν είναι μια αυτοματοποιημένη διαδικασία. Ο χρόνος η οικονομική ευμάρεια  και άλλοι εξωγενείς παράγοντες μπορούν να ενσωματώσουν ξανά το κτίριο στην πόλη. Χαρακτηριστικό είναι το παράδειγμα του Re­ichstag, του κάποτε αρχηγείου των ναζί στο Βερολίνο που η επέμβαση του Norman Foster απάλυνε το δυσάρεστο χαρακτήρα του και μετέτρεψε το κτίριο σε κοινοβουλευτικό τουριστικό αξιοθέατο